Distancimi nga feja islame dhe dëmi ndaj shoqërisë

Pika qendrore: Distancimi nga feja islame nuk është thjesht një çështje "besimi personal", por sjell pasoja konkrete shoqërore. Kur njerëzit largohen nga korniza fetare, frenat që kufizojnë sjelljen e tyre dobësohen, dhe problemet sociale si marrëdhëniet e ndaluara, konsumimi i alkoolit dhe braktisja e namazit ndërlidhen dhe përforcohen reciprokisht, duke dëmtuar themelet e familjes dhe rendin shoqëror.
 

Zinaja: Nga thyerja e familjes deri te çrregullimi social

Zinaja është e ndaluar qartë në Kur'an, e quajtur "vepër e turpshme" dhe "rrugë e keqe" (Sure El-Isra 17:32). Islami nuk e ndalon atë thjesht në nivel individual, por e konsideron si një akt që kërcënon strukturën bazë të shoqërisë, familjen.

                                                     

Dëmi social i zinajës manifestohet në shumë nivele. Së pari, ajo shkatërron besueshmërinë martesore dhe stabilitetin familjar, duke i bërë fëmijët të rriten në një mjedis të çrregullt. Së dyti, sjell probleme të prejardhjes dhe përgjegjësisë, duke i shtyrë këto kosto mbi shoqërinë. Profeti Muhamed ka thënë: "Kur një person kryen zinaja, ai nuk është besimtar në atë moment." Kjo fjali thekson se zinaja është në kundërshtim me vetëdijen e besimit, jo se personi automatikisht bëhet jobesimtar, por se në momentin e kryerjes së saj, frenat e brendshme fetare dhe morale janë tërhequr plotësisht. Kur shoqëria normalizon gradualisht "lirinë" jashtë martesës, forca lidhëse e familjes dobësohet në mënyrë të konsiderueshme, dhe më pas vijnë një sërë problemesh sociale, rritja e nënave beqare, konfliktet e përgjegjësisë për fëmijët, presioni mbi sistemin e mirëqenies, të cilat janë të vështira për t'u zgjidhur vetëm me mjete ligjore.
 

Alkooli: "Nëna e të gjitha të këqijave" dhe zinxhiri i dhunës

Qëndrimi i Islamit ndaj alkoolit është jashtëzakonisht i qartë. Kur'ani thotë: "O ju që keni besuar! Verë, kumar, idhuj dhe shigjeta falli janë vepra të ndyra nga puna e shejtanit, andaj largohuni prej tyre, që të shpëtoni." (Sure El-Maide 5:90) Profeti Muhamed e përshkroi alkoolin si "nëna e të gjitha të këqijave" dhe "çelësi i të gjitha të këqijave".

Ky përshkrim nuk është ekzagjerim. Alkooli drejtpërdrejt dëmton aftësinë gjykuese të trurit, duke e bërë njeriun të humbasë kontrollin racional. Kërkimet kanë zbuluar një lidhje të fortë midis konsumimit të alkoolit dhe dhunës në familje. Në Shtetet e Bashkuara, rreth 37% e aksidenteve fatale trafiku lidhen me drejtimin nën ndikimin e alkoolit. Alkooli gjithashtu shkakton lehtësisht konflikte dhe përplasje midis miqve, madje duke çuar në tragjedi. Një burim islamik përshkruan qartë: "Ka pasur raste kur alkooli i bëri miqtë e ulur në të njëjtën tryezë të nxjerrin armë kundër njëri-tjetrit, njëri përfundoi në varr, tjetri në burg."

Kur shoqëria e trajton konsumimin e alkoolit si argëtim normal, ajo në thelb lejon që një substancë që dobëson aftësinë gjykuese të qarkullojë lirshëm. Pasojat janë të gjithanshme: aksidente trafiku, dhunë në familje, grindje dhe konflikte, si dhe humbje të shëndetit dhe produktivitetit. Islami e ndalon atë jo sepse "është i rreptë", por sepse dëmi i tij është i matshëm dhe i pashmangshëm.


Braktisja e namazit: Dobësimi i vetëdijes morale dhe çrregullimi i rendit social

Namazi në Islam është i pozicionuar si "shtylla e fesë". Kur'ani thotë: "Namazi u është bërë detyrë besimtarëve në kohë të caktuara." (Sure En-Nisa 4:103) Rëndësia e namazit nuk qëndron vetëm në ritual, por në funksionin e tij të vetëdisiplinimit dhe vetëdijes morale që krijon tek individi.

Profeti Muhamed ka thënë: "Ai që e lë namazin me dashje, është sikur të ketë humbur familjen dhe pasurinë e tij." Kjo metaforë zbulon një logjikë të brendshme: namazi pesë herë në ditë është një mekanizëm i rregullt i "kthimit ndaj vetvetes". Ai i kujton njeriut vazhdimisht se ekziston një standard më i lartë moral që duhet respektuar. Kur ky mekanizëm hiqet, njeriu humbet gradualisht vetëdijen e brendshme të kufizimit. Kalifi i dytë i Islamit, Omeri, u tha guvernatorëve në një letër: "Për mua, detyra juaj më e rëndësishme është namazi. Ai që e lë namazin, do t'i lërë edhe detyrat e tjera."

Nga këndvështrimi social, një grup njerëzish që nuk kanë kohë të rregullt për reflektim shpirtëror dhe vetëdisiplinim, priren më lehtë drejt sjelljeve të nxitura nga interesi dhe dëshira. Braktisja e namazit shpesh nuk është një fenomen i izoluar shpesh shoqërohet me dobësimin e vetëdijes për ndalesat fetare, gjë që nga ana tjetër lehtëson përhapjen e sjelljeve si zinaja dhe konsumimi i alkoolit. Këto tri janë të ndërlidhura dhe përforcohen reciprokisht, duke formuar një cikël negativ.

Distancimi nga feja islame, në thelb është tërheqja e një sistemi të brendshëm kufizimesh. Zinaja thyen familjen, alkooli dobëson arsyen, braktisja e namazit dobëson vetëdijen morale ku të treja së bashku e bëjnë shoqërinë më të vështirë për t'u vetëmenaxhuar. Islami i ndalon këto gjëra jo për t'i privuar njerëzit nga liria, por sepse e di se çmimi i këtyre "lirive" paguhet nga familja, shëndeti dhe rendi social.

 

© VeD