Historia e Uejs el-Karanijt – i dashuri i fshehtë i Allahut

Uejs ibn Amir el-Karanij ishte një bari i thjeshtë nga Jemeni. Nuk kishte pasuri, nuk kishte emër, nuk kishte ndjekës. Jetonte në një shpellë me nënën e tij të moshuar, e cila ishte e verbër dhe e dobët.

Ai kujdesej për të ditë e natë. E ushqente, e pastronte, e mbante në shpinë kur donte të dilte. Nuk u martua kurrë, nuk udhëtoi për tregti, nuk kërkoi famë. Gjithë jeta e tij ishte: **Allahu, nëna dhe delet**.

Por një gjë e bëri atë të veçantë: ai e donte Allahun me një dashuri që nuk kërkonte asgjë në këmbim. Nuk lutej për Xhennet, nuk kërkonte shpëtim nga Xhehennemi. Ai lutej vetëm sepse Allahu është i denjë për t'u adhuruar.
 

Dhe pastaj erdhi një lajm...

 

 

 

                     

Kur lajmi për Pejgamberin a.s. arriti në Jemen, Uejsi donte ta takonte. Por nëna e tij ishte e sëmurë dhe e verbër. Ajo i tha:
 

"O biri im, dëgjoj që në Mekë ka dalë një Profet. Shko ta takosh."

Por Uejs u përgjigj:

 "O nënë, si mund të të lë ty?"

Ajo tha:

"Allahu të ka urdhëruar të kujdesesh për mua. Por Ai të ka urdhëruar gjithashtu ta ndjekësh Profetin. Nëse shkon, kthehu shpejt."

Uejs filloi udhëtimin e gjatë nga Jemeni në Mekë. Eci ditë me radhë në shkretëtirë. Kur arriti në Mekë, kërkoi Pejgamberin a.s., por e gjeti të nisur për në betejën e Uhudit. Ai nuk e takoi dot.

U kthye në Jemen, pa e parë atë. Por zemra e tij ishte lidhur me Pejgamberin.

Pejgamberi a.s. më vonë ka thënë (sipas hadithit):

"Më i miri i tabi'inëve (brezit pas Pejgamberit) është Uejs el-Karanij."
 Dhe ka thënë: "Ai do të vijë në Ditën e Gjykimit, dhe do t'i hyjë Xhennetit me një ushtri të tërë engjëjsh."
 

 Kur Uejs erdhi në Medinë për herë të dytë...

Kishte kaluar kohë. Pejgamberi a.s. kishte vdekur. Halifi ishte Omer ibn el-Hatabi r.a.

Një ditë, gjatë haxhit, Omeri pa një burrë të veshur me rroba të thjeshta, të nxirë nga dielli, duke ecur në turmë. Omeri iu afrua dhe i tha:

"A je ti Uejs el-Karanij?"

Uejs u habit:

"Po, o Omer. Kush të tha për mua?"

Omeri tha:

"Pejgamberi a.s. ma ka thënë. Ai ka thënë se një njeri nga Jemeni, me emrin Uejs, do të vijë në kohën tënde. Ai ka një shenjë: një njollë të bardhë në pëllëmbën e dorës së majtë."

Uejs ngriti dorën. Dhe aty ishte shenja.

Omeri i tha:

 "Lutu për mua. Kërko falje për mua."

Uejs u përgjigj, me lot në sy:

 "O Omer, ti je më i mirë se unë. Ti je sahabiu i Pejgamberit."

Omeri tha:

 "Kështu ka thënë Pejgamberi a.s. që ti të lutemi ne ty."

Uejs ngriti duart dhe u lut për Omerin. Pastaj Omeri e pyeti:

 "Ku do të shkosh tani?"

Uejs tha:

"Prapë në Jemen, te nëna ime. Ajo është e vetmuar."

Omeri i ofroi:

 "Qëndro këtu, të japim nga pasuria e muslimanëve."

Uejs refuzoi:

 "Unë kam marrë nga Allahu më shumë se ç'jepni ju. Më lini."
 

 

 Vdekja e tij – dhe një mrekulli.

Uejs vdiq më vonë në betejën e Siffinit. Por para se të vdiste, ai pa ëndërr Pejgamberin a.s., që i tha:
 

 "Uejs, ti je i dashuri im. Ti je i dashuri i Allahut."

Dhe kur vdiq, njerëzit e panë një dritë të madhe që u ngrit nga trupi i tij dhe u ngjit në qiell. Dhe engjëjt zbritën për ta larë dhe për ta varrosur.


Uejs el-Karanij nuk e pa kurrë Pejgamberin a.s., por Pejgamberi a.s. e pa zemrën e tij. Dashuria nuk njeh distancë. Ajo njeh vetëm sinqeritet.

© VeD